نوشیدن آب در طب سنتی

نوشیدن آب در طب سنتی


بر اساس آموزه‌های طب سنتی ایران، بهتر است افراد در زمان تشنگی، کمی در خوردن آب تامل کنند و با اطمینان از حقیقی بودن تشنگی خود، آب بنوشند.

 

دکتر ناصر رضایی‌پور، متخصص طب سنتی ایران در خصوص ویژگی‌های آب مناسب برای نوشیدن، توضیح داد: آب خوب، باید دارای مزه‌ای شیرین و زلال باشد و به سرعت از معده عبور کند، در گوارش بهتر غذا و بهبود وضعیت اشتها مۆثر بوده و پس از نوشیدن، موجب نفخ، سر و صدای شکم و احساس سنگینی در فرد نشود.

این دستیار دکترای تخصصی طب سنتی ایران، با بیان اینکه بهترین آب برای افراد تندرست دارای مزاج معتدل، آب سرد با حجم متوسط است، گفت: هر چند آب سرد شده توسط یخ، لطیف و دلچسب است اما بهتر است برای داشتن آب سرد، به جای استفاده از تکه‌های یخ در آب، ظرف محتوی آب را خنک کنیم چرا که خوردن آب سردشده با یخ، باعث تحریک نزله و سرفه می‌شود و برای اعصاب و احشای داخلی زیان‌آور است.

 

مدیر ارشد سایت مرجع طب سنتی ایران با اشاره به مناسب بودن آب نیم‌ گرم برای سینه و معده ضعیف، افزود: آب گرم، خواه با دمای آفتاب گرم شده باشد و خواه با آتش، موجب گوارش بد و فساد در هضم غذا می‌شود مگر آن که برای درمان از سوی پزشک تجویز شده باشد.

 

وی با بیان اینکه آموزه‌هایی موهوم و نامستدل در مقابل آموزه‌های طب سنتی ایران قرار دارد که توصیه می‌کند همه افراد روزانه مقدار زیادی آب بنوشند، ادامه داد: بر خلاف این توصیه که نه تنها در ایران بلکه در خیلی از کشورهای جهان شایع شده است، آموزه‌های پزشکی پارسی به بیشتر افراد به‌ جز آنان که مزاج یا معده‌های گرم و خشک دارند، توصیه می‌کند بر تشنگی صبر کنند تا هنگامی که مطمئن شوند تشنگی‌شان راستین است و سپس آب بنوشند.

نوشیدن آب پیش از نزول غذا، با اطفا نمودن حرارت معده موجب اختلالات

گوارشی می‌شود و نشانه نزول غذا هم احساس سبکی بالای شکم حدود

یک ساعت پس از خوردن غذا است

دکتر رضایی‌پور افزود: نوشیدن آب، بیش از نیاز طبیعی و واقعی بدن، عوارض زیاد و آزاردهنده‌ای همچون ضعف و سستی اعصاب، معده و کبد، بدرنگی پوست رخ و بدن، کاهش حافظه و کند ذهنی، آبریزش‌های مرضی و نزله‌ها، ورم دست‌ها و پاها و زیر چشم‌ها و گاهی مشکلات کبدی پیچیده را به همراه می‌آورد.

 

وی گفت: بهترین ظرف برای آب نوشیدن، لیوان یا پیاله شیشه‌ای، چینی یا سفالی صاف، پاکیزه و سپیدرنگ است که سر آن گشاد و ته آن تنگ باشد تا حجم آن زیاد به نظر برسد ولی آب کمی در آن بگنجد.

 

این دستیار دکترای تخصصی طب سنتی ایران با اشاره به اینکه آب باید پس از پایین رفتن غذا از دهانه معده، نوشیده شود، اظهار داشت: نوشیدن آب پیش از نزول غذا، با اطفا نمودن حرارت معده موجب اختلالات گوارشی می‌شود و نشانه نزول غذا هم احساس سبکی بالای شکم حدود یک ساعت پس از خوردن غذا است.

 

وی اضافه کرد: آب را باید دست‌کم در سه نفس نوشید و میان جرعه‌ها نفس کشید و نوشیدن آب، دست‌کم از یک ساعت پیش تا یک ساعت پس از غذا و همچنین در بین غذا، به‌ ویژه در افراد با مزاج سرد، زیان‌آور است.

 

رضایی پور با بیان اینکه بخشی از تشنگی‌های زیاد و مکرر، مربوط به بیماری یا حالتی غیرطبیعی می‌شود، اظهار کرد: برخی تشنگی‌ها به خاطر وجود خلط شور، بلغم لزج در معده یا خوردن غذایی با مزاج سرد است همچون خوردن ماهی، کله‌ پاچه وغیره که تشنگی‌های ناشی از خوردن آنها با نوشیدن آب زیاد می‌شود و بهترین راه رفع آن، آشامیدن کمی آب گرم با خوراکی‌های گرمی‌ چون عسل یا زنجبیل پرورده است. ضمن آن که لازم است از نوشیدن آب پس از میوه‌های تر چون سیب و هندوانه هم پرهیز شود.

 

وی در پایان خاطرنشان کرد: مصرف آب در حالت ناشتا، موجب ضعف حرارت غریزی، دردهای مفصلی، مشکلات گوارشی و غیره می‌شود. نوشیدن آب، بین خواب نیز موجب افزایش بیماری‌های مغزی چون سستی اعصاب، رعشه، بی‌حسی اندام‌ها و درد مفاصل می‌شود در حالی که این روش‌ها از توصیه‌های اشتباه رایج در جامعه هستند.

جایگاه برنج در طب سنتی

جایگاه برنج در طب سنتی


طبیعت برنج در دوم خشک و در حرارت و برودت معتدل است. در کتب آمده اگر برنج را بجوشانند، جرم برنج ایجاد برودت در درجه اول؛ و آب مطبوخ آن ایجاد حرارت در درجه اول می‌نماید. به این دلیل در کیفیات فاعله، برنج را معتدل می‌دانند.

برنج اگر به تنهایی مصرف شود،  قلیل‌الغذا و اگر با شیر و شکر پخته شود و یا همراه آن خورده شود، کثیرالغذا است. با توجه به اینکه برنج غذای مرکب‌القوی است و در هر بدنی کیفیتی موافق کیفیت آن بدن به وجود می‌آورد، طبیب می‌تواند از آن هم در تشخیص افتراقی میان بیماری‌ها، هم در درمان بیماری‌ها بهره جوید؛ بدین صورت که:

الف: هرگاه فرد سالم با خوردن برنج در خود احساس حرارت کند یا طبیب علایم افزایش حرارت را در اموری مثل نبض و غیره در وی دریافت کند، نشانه آن است که فرد دارای مزاج گرم است.

ب: چنانچه فرد سالم با خوردن برنج احساس برودت کند، یا طبیب علایم افزایش برودت را در وی دریافت کند، نشانه آن است که فرد دارای مزاج  سرد و تر است.

به دلیل آن که برنج در هر بدنی موجب پدید آمدن کیفیتی موافق کیفیت آن بدن می‌شود، از این رو فرد سالم از خوردن آن متضرر نمی‌شود؛ اما در مورد بیماران باید نسبت به نوع بیماری و مزاج بیماری نحوه تهیه برنج را برای آنان تجویز کرد. پس اگر قصد طبیب در بیماری مزاجی، تعدیل و اصلاح مزاج باشد، باید به ضد، عمل کند. یعنی اگر بیماری، ناشی از غلبه گرمی است، به بیمار توصیه نماید برنج را به صورت آبکش میل کند؛ زیرا برنج آبکش سردی بخش؛ و برنجی که به صورت کته پخته شده باشد، گرمی بخش است.

 

خواص برنج

مسلم شده است که ضمن گرفتن پوست و سفید کردن دانه برنج مقدار قابل ملاحظه‌ای از ویتامین‌ها و خواص ضد التهاب عصبی شلتوک از دست می‌رود، زیرا این مواد در پوست و در غشای قهوه‌ای برنج وجود دارد. به علاوه طبق بررسی‌ها روشن شده است که مقدار ویتامین‌های موجود در دانه سفید شده نیز در طول مدت زمان انبارداری برنج به خصوص اگر مدت درازی باشد کم می‌شود؛ به عبارت دیگر برنج تازه دارای ویتامین بیشتری از برنج کهنه است. دانه برنج دارای مواد غذایی است که تحریکات احشا و درون معده را آرام می‌سازد.

دانه‌های جوانه زده برنج یا مالت برنج به عنوان مقوی معده به کار می‌رود و به طور کلی تونیک و برای تقویت بدن خیلی نافع است.

آب برنج، کننده و مدر است و ترشحات زیاد اسهال و اسهال خونی را تسکین می‌دهد. برای ورم‌های روده‌ای و استفراغ‌های خونی و خونروی از بینی و شست و شوی زخم‌های بد بسیار نافع است.

دم کرده کلش و کاه نوعی از برنج به عنوان داروی ضد اسهال خونی و روماتیسم و نقرس به کار می‌رود.

در کتب طب سنتی آمده است که خیساندن برنج در آب و نمک، زعفران، زیره سیاه و شوید مصلح آن می‌باشد

خاکستر کاه و ساقه‌های برنج چسبناک برای ریختن روی زخم و التیام و اگر در آب مخلوط شود مایع حاصله برای رفع تشنگی و التیام بواسیر مفید است.

جوشانده ریشه‌ها و ساقه‌های زیرزمینی برنج در موارد کم ترشح شدن ادرار تجویز می‌شود.

از دیگر خواص برنج این است که خواب آور است و خوابی نیکو می‌آورد. تشنگی را رفع می کند و اسهال صفراوی را تسکین می‌دهد.

چاق کننده است و تولید اسپرم را افزایش می‌دهد و برای شکم‌روش و درد روده‌ها و زخم روده‌ها و اسهال خونی و اختناق رحم و امراض کلیه و مثانه نافع است. رنگ صورت را جلا می‌دهد و اگر با شیر و شکر خورده شود خیلی مقوی است.

اگر با دوغ تازه و سماق خورده شود تشنگی را فرو می‌نشاند و آشفتگی و دل به هم خوردگی و اسهال صفراوی را آرام می‌نماید.

 

موارد استفاده برنج از نظر طب سنتی

* ذرور(گرد) آرد برنج برای ترمیم جراحات تازه مجرب حکماست. کشیدن کرد برنج به بینی برای بند آوردن خون مفید است. استعمال خارجی گرد آرد برنج به همراه نشاسته و پودر تالک برای رفع التهاب پوست مفید است؛ ولی مصرف آن به تنهایی باعث خشکی و از بین رفتن چربی پوست می‌شود. خوردن آرد برنج که بسیار پخته شده باشد با پیه بز برای بیماران مبتلا به اسهال شدید، اسهال دوایی و سحج (خراش) امعا به غایت مجرب حکماست. همچنین از آرد برنج برای تسکین و رفع قرمزی ناحیه دستگاه تناسلی اطفال که به علت آلوده شدن به ادرار تحریک شده باشد استفاده می‌شود.

* خوردن آب جوشانده برنج برای معده و روده بسیار مفید است و اگر با هم وزن آن شیر مخلوط و خورده شود برای افزایش تولید اسپرم نافع است.

* وقتی که در بدن قرحه (شکاف) وجود داشته باشد مثل سل در ریه یا قرحه در امعا پختن برنج باید همراه با مواد مناسب آن باشد؛ به عنوان مثال در قرحه ریه برنج را با شیر و در قرحه امعا برنج را با آب ماهیچه و روغن بادام شیرین باید پخت. در برخی موارد هم می‌توان از برنج بو داده که با پاچه گوسفند پخته شده باشد، استفاده کرد. همه این موارد ضمن تنقیه قرحه به جوش خوردن آن نیز کمک می‌کند.

* خوردن برنج برای اشخاصی که مبتلا به سل هستند خصوصا اگر با شیر الاغ پخته شود در مواردی که تب عفونی نداشته باشند خیلی مفید است؛ زیرا زخم را پاک می‌کند و گوشت نو می‌آورد.

* گویند اگر برنج را بو بدهند و سرخ کنند تا حدی که سرخ تیره شود ولی سیاه نشود و نسوزد و مقدار 60 تا 40 گرم آن را در 60 تا 40 گرم آب بخیسانند و پس از 12 تا 10  ساعت که خیسانده شد بخورند برای دفع کرم معده و دل به هم خوردگی که از رطوبت و حرارت باشد نافع است.

* اگر طبیب در نظر داشته باشد قبض برنج را افزایش دهد، باید به بیمار توصیه کند قبل از پختن برنج، آن را تشویه کند یعنی بو داده و بعد بپزد.

 

رشد اطفال با مصرف شیربرنج

شیر برنج غذای خوب و معتدلی است که موجب رشد اطفال می‎شود و قوای جسمی و جنسی افراد را افزایش می‎دهد.

 

درمان اسهال

افرادی که دچار اسهال می‌شوند بهتر است از کته ماست با کمی سیر و نعناع استفاده کنند و از عرق نعناع و گلاب هر نیم ساعت 30 سی سی به صورت متناوب زیر نظر پزشک بهره ببرند.

 

آب چلو

آب چلو که هنگام آبکش کردن برنج به دست می‎آید نیز کاربرد دارد و زنان می‎توانند دست‎های خود را به مدت چند دقیقه در آن قرار دهند؛ البته زمانی که ولرم شده است و اثر نرم کننده‎ و ترمیم کننده آن را بر پوست خود مشاهده کنند. اگر برنج سفید را در آب بخیسانند و آب صاف شده آن را بخورند برای بند آوردن اسهال و قطع قاعدگی مفید است.

>سبوس برنج نیز بسیار ارزشمند است و افراد با مصرف عصاره جوشانده شده آن یا مصرف در غذاها می‎توانند نیروی جوانی‌شان را بازگردانند

لعاب برنج برای ترمیم زخم‎های گوارشی

نوشیدن لعاب برنج نیز برای ترمیم زخم‎های گوارشی مفید است. برای تهیه لعاب برنج 2 قاشق غذاخوری از برنج نیم کوب را با یک لیوان آب به مدت 5 دقیقه بجوشانند سپس صاف کرده مصرف کنند. زنان برای شفافیت و صورت خود می‎توانند لعاب برنج را با کمی آرد باقالی مخلوط کنند تا مایع لزجی تهیه شود سپس بر صورت خود بمالند و 20 تا 30 دقیقه صبر کنند تا اثر آن را بر پوست خود مشاهده کنند.

 

بازگرداندن نیروی جوانی با سبوس برنج

سبوس برنج نیز بسیار ارزشمند است و افراد با مصرف عصاره جوشانده شده آن یا مصرف در غذاها می‎توانند نیروی جوانی‌شان را بازگردانند. البته اشخاصی که به دلایل خاصی بدن آن ها نیاز به کلسیم دارد نباید از سبوس برنج استفاده کنند.

 

در کتب طب سنتی آمده است که خیساندن برنج در آب و نمک، زعفران، زیره سیاه و شوید مصلح آن می‌باشد.

تغذیه از دیدگاه ابوعلی‌ سینا

تغذیه از دیدگاه ابوعلی‌ سینا (2)


غذای اشخاص سودایی مزاج باید بسیار نم‌بخش و کمتر گرمی باشد، غذای صفرایی مزاجان باید نم‌بخش و خنک‌کننده باشد. کسی که خونش گرم مزاج است نیازمند خوراکی‌های سرد و کم‌تغذیه است. کسی که خونش بلغمی است باید خوراکش اندک، گرم و لطیف باشد.

آداب خوردن و آشامیدن
* بهترین نوع غذای مطلوب غذایی است که شخص از آن بسیار لذت می‌برد، زیرا لذت‌بخشی خوراک به این معنی است که معده آن را به خوبی در برگرفته است و نیروی گیرنده آن را به خوبی پذیرفته است.

 

* غذای لذیذ در شرایطی خوب است که اندام‌های اصلی همه سالم باشند وگرنه لذت بردن دلیل بر خوبی نمی‌شود. غذایی که بسیار لذت‌بخش باشد اگر به مقدار زیاد تناول شود، زیان‌آور خواهد بود.

 

* شخص فربه‌اندام نباید وقتی تازه از حمام آمده است غذا بخورد، بلکه بعد از خروج از حمام و قبل از غذا خواب سبکی بکند.

 

* نباید در هنگام صرف غذا آب زیاد بنوشد. زیرا آب بین طعام و جرم معده جدایی می‌اندازد و آن را خاموش می‌کند. بلکه بهتر است آب نخورد تا خوراک به معده وارد شود. علامت ورود طعام به معده آن است که قسمت‌های بالای شکم سبک می‌شود.

 

* نوشیدن آب به شرطی که وسط غذا نباشد و به اندازه‌ای که برای خوراک مفید باشد روا است.

 

* کسانی که سرد مزاج و تر هستند بهتر است بعد از صرف غذا تشنگی را تحمل کنند و بخوابند، ولی تشنه ماندن بعد از غذا و خوابیدن بعد از طعام برای صفرائیان خوب نیست.

 

* کسانی که بیماری صفراوی دارند، اگر به مدت زیاد گرسنه بمانند زهره به معده راه می‌یابد و هر غذایی را که بعداً خورده می‌شود به تباهی می‌کشاند.

نباید در هنگام صرف غذا آب زیاد بنوشد. زیرا آب بین طعام و جرم معده جدایی می‌اندازد و آن را خاموش می‌کند. بلکه بهتر است آب نخورد تا خوراک به معده

وارد شود

* کسی که معده‌اش تهی است، چنانچه غذای لطیف بخورد معده را سلامت نگه داشته است و اگر بلافاصله بعد از غذای لطیف، غذای غلیظ بخورد معده از آن متنفر است و آن را هضم نمی‌کند و تباه می‌شود. مگر اینکه بین این دو غذا فاصله‌ای داده شود و طعام غلیظ را اندک اندک وارد معده کند. در این صورت معده به وسیله غذای لطیف بند نمی‌آید.

 

* غذای زیاد حتی اگر در معده هضم شده باشد کمتر اتفاق می‌افتد که در رگ‌ها هم هضم شود و در آن‌ها نارس و خام می‌ماند و در نتیجه به آن‌ها کشیدگی می‌دهد و گاهی هم آن‌ها را می‌ترکاند و تنبلی و خمیازه برای بدن به ارمغان می‌آورد. در چنین حالتی باید شخص را با داروهای مسهل درمان کرد.

 

* کسی که به سنین پیری رسیده است باید بداند معده‌اش همان معده دوران جوانی نیست. اگر همان اندازه میل کند خوراکش هم به مواد زاید تبدیل می‌شود.

رعایت اعتدال در مصرف هر نوع ماده غذایی
جالینوس می‌گوید: خوراک‌ تر برای هیچ حالتی از حالات بدن مناسب نیست. انگار که ارزش هیچ دارد، نه ترش است نه شیرین، نه تلخ است نه تند، نه گیرنده است نه شور.

زیاده‌روی در مصرف غذاهای خشک اشتها را از بین می‌برد، رنگ را زشت می‌کند و مزاج را خشک می‌کند.

خوردن چربی زیاد، تنبلی می‌آورد و اشتها را از بین می‌برد.

زیاده‌روی در خوردن غذاهای سرد، سستی، تنبلی و پژمردگی می‌آورد.

زیاده‌روی در خوردن غذاهای ترش انسان را زود پیر می‌کند.

اگر غذاهای تند زیاد مصرف شوند به معده آسیب می‌رسد و غذاهای شور برای چشم خوب نیستند.
زیاده‌روی در خوردن غذاهای سرد، سستی، تنبلی و پژمردگی می‌آورد
غذای چرب اگر چه با مزاج دمساز باشد، هرگاه متعاقب آن خوراک ناپسند آید ناپسند می‌شود.

زیان‌هایی که از خوراک گرم روی دهد می‌توان با اسکنجبین دفع کرد و بهتر است همراه عسل باشد (مخلوط اسکنجبین و عسل).

اگر غذای سرد زیان‌آور باشد درمانش با آب انگبین و زیره است.

کسی که از مواد چرب ناراحت است چاره‌اش مواد گس مزه نظیر شاه بلوط، میوه درخت سدر، زالزالک یا داروهای تلخ نظیر زنجفیل و داروهای شورمزه و تندمزه مانند سیر و پیاز است.

کسی که بدنش به آسانی می‌گدازد باید غذایش تر و زودهضم باشد.

اثرات چشمگیر گردو در کاهش فشارخون

اثرات چشمگیر گردو در کاهش فشارخون

محققان در بررسی‌های جدید خود دریافته‌اند که استفاده‌ی روزانه از 10 عدد گردو می‌تواند اثرات چشمگیر و مفیدی را در کاهش فشارخون انسان به همراه داشته باشد.
گردو

یک تیم تحقیقاتی از محققان دانشگاهی در بررسی خود به ارزیابی یک رژیم غذایی پیشنهادی و یک مکمل غذایی حاوی 30 گرم گردو که به صورت روزانه و برای کاهش میزان وزن افراد انجام می‌گرفت، پرداختند.
در این تحقیق 377 داوطلب به سه گروه متفاوت از رژیم غذایی و به صورت تصادفی تقسیم شدند. گروهی که از رژیم غذایی اصلی استفاده می‌کردند، گروه کنترل و گروهی که از مکمل غذایی حاوی 30 گرم گردو استفاده کردند. بررسی اثرات این رژیم به صورت مصاحبه رو در رو با داوطلبان و به گونه‌ی خو اظهاری و توسط محققان انجام گرفت، علاوه بر آن میزان دفع ادراری سدیم و پتاسیم این افراد به عنوان یک نشانگر طبیعی استفاده از سدیم و پتاسیم نیز مورد آنالیز و بررسی قرار گرفت.

اسید چرب امگا 3 موجود در گردو سبب کاهش استرس اکسیداتیو مغز شده و همچنین به افزایش سیگنال‌های مغزی و ایجاد گره‌های بافت عصبی که سبب تولید سلول‌های عصبی می‌شوند، کمک می‌کند

نتایج تحقیق نشان داد که پس از سه ماه استفاده از این رژیم غذایی، میزان کاهش وزن یکسانی در هر سه گروه مشاهده شد. با این حال، میزان کاهش فشارخون در افرادی که از مکمل غذایی روزانه 30 گرمی گردو استفاده می‌کردند بسیار بیشتر و معنادارتر از دو گروه دیگر بود.
محققان نتیجه گرفتند که استفاده از گردو و یا سایر مواد غذایی حاوی سدیم و پتاسیم در سطوح رژیم غذایی افراد، می‌تواند اثرات مؤثری را در کاهش میزان فشارخون داشته باشد. تجزیه و تحلیل‌ها نشان می‌دهد که توصیه‌های غذایی فردی حاوی مکمل غذایی گردو می‌تواند سبب کاهش بیشتر نسبت سدیم به پتاسیم که به عنوان یک پارامتر مرتبط با فشارخون پایین است، شود.

سایر مزیت‌های مفید گردو

همانند سایر آجیل‌ها، گردو منبعی غنی از روغن‌های مفید همانند اسیدهای چرب غیراشباع است. علاوه بر این، گردو منبع خوبی از اسید چرب ضروری امگا 3 است. خوردن گردو می‌تواند فواید بسیاری از نظر سلامتی انسان به همراه داشته باشد که از جمله‌ی این فواید می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

تقویت مغز: گردوها سرشار از اسیدهای چرب غیراشباع و ترکیبات شیمیایی گیاهی هستند که می‌توانند اثرات مفیدی را برعملکرد مغز انسان و همچنین سلامت آن داشته باشند. اسید چرب امگا 3 موجود در گردو سبب کاهش استرس اکسیداتیو مغز شده و همچنین به افزایش سیگنال‌های مغزی و ایجاد گره‌های بافت عصبی که سبب تولید سلول‌های عصبی می‌شوند، کمک می‌کند. دیگر مواد مغذی موجود در گردو نظیر ویتامین E، فولات و الاژیک اسید به محافظت کننده‌های عصبی و عملکرد حافظه کمک فراوانی می‌کنند.

تقویت خلق و خو: اسید چرب امگا 3 موجود در گردو در توسعه و بهبود عملکرد سیستم عصبی نقش مهمی را ایفا می‌کند. بر اساس تحقیقات بالینی صورت گرفته، این نوع اسید چرب در برخی اختلالات خلقی نیز نقش مهمی را ایفا می‌کند.

کمک به حفظ سلامت قلب: طبق تحقیقات منتشر شده، استفاده از گردو می‌تواند خطر ابتلا به بیماری‌های قلبی و عروقیرا از میان بردارد. علاوه بر آن روغن گردو برای عملکرد سلول‌های اندوتلیال مفید است. اندوتلیال ها سلول‌های موجود در دیواره رگ‌های لنفاوی و عروق هستند. یک تحقیق میدانی صورت گرفته در یکی از کشورهای اروپایی نشان داد که استفاده بیش از 4 بار در هفته از گردو، می‌تواند تا 37 درصد خطر ابتلا به بیماری‌های قلبی و عروقی را کاهش دهد.

کمک به کاهش وزن: تحقیقات نشان داده که با وجود دارا بودن انرژی فراوان در گردو، جایگزین کردن آن با سایر مواد غذایی در رژیم غذایی، سبب افزایش وزن افراد نخواهد شد. این امر سبب می‌شود تا گردو به عنوان یک جایگزین مناسب در رژیم غذایی افرادی که قصد کاهش وزن دارند به حساب می‌آید.

کمک به سیستم گوارش: تحقیقاتی که بر روی نمونه‌های حیوانی انجام گرفته، نشان داد که استفاده از گردو می‌تواند سبب تقویت میکروبیوم و افزایش میزان باکتری‌های خوب معده شود. این دستاورد می‌تواند با انجام تحقیقات بیشتر نتایج مؤثر و مفیدتری را برای انسان به ارمغان آورد.

مصاحبه ای پیرامون باید ها و نباید مصرف خوراکی ها در طب سنتی

خوردن هر ماده غذایی که دیرهضم باشد با هر ماده غذایی که سریع‌الهضم است یا دو ماده خوراکی طبیعت سرد می‌تواند در درازمدت (در صورتی که به طور مکرر و عادتی به مصرف برسند) مسئله‌ساز شود.

 

 

شما می‌دانید قدیمی‌ها چرا می‌گفتند نباید غذاهایی مثل خربزه و عسل یا ماست و ماهی را با هم خورد و آیا مصرف این مواد واقعاً می‌تواند مشکل‌ساز شود؟ دکتر مهرداد کریمی، متخصص طب سنتی، به این پرسش‌ها پاسخ داده است.

آقای دکتر! از قدیم شنیده‌ایم که می‌گفتند خربزه و عسل با هم نخور که در دلت سنگ می‌شود یا ماست و ماهی بخوری پوستت لک می‌آورد. آیا این گفته‌ها پایه علمی دارند؟

نه، این جملات باورهایی کاملاً اشتباه هستند. به طور کلی، این موضوع درست است که خوردن هر ماده غذایی که دیرهضم باشد با هر ماده غذایی که سریع‌الهضم است یا دو ماده خوراکی طبیعت سرد می‌تواند در درازمدت (در صورتی که به طور مکرر و عادتی به مصرف برسند) مسئله‌ساز شود اما بیان این مسئله که خوردن آن‌ها باعث می‌شود در دل سنگ شوند یا حتماً برص یا لک می‌آورند، درست نیست.

پس یعنی قوانین و ممنوعیت‌هایی در طب سنتی در رابطه با مصرف مواد غذایی با هم وجود دارد؟

بله، یکی از ارکان اساسی در طب سنتی تغذیه مناسب است و یکی از بخش‌های تغذیه مربوط به آداب غذا خوردن و آب نوشیدن می‌شود. منظور از آداب این است که چه غذایی را به چه میزان و با چه غذای دیگری مصرف کنیم. در طب سنتی قانون‌هایی وجود دارد که بر اساس آن باید ترتیب وقت غذا مشخص باشد. منظور از ترتیب وقت غذا این است که چه غذایی را به دنبال چه غذای دیگری می‌توان مصرف کرد تا بدون عارضه باشد.

بر اساس آموزه‌های طب سنتی، استفاده از ادویه‌های ترکیبی درست نیست.

مثلاً باقالای سرد را باید با گلپر یا حلیم گندم را با دارچین مصرف کرد و قرار نیست

اگر غذایی سرد است با آن چند ادویه یا گیاه گرم مصرف شود

چند نکته اساسی که باید بدانیم این است که فرد باید به صورت فیزیولوژیک عمل کند یعنی تا احساس ضعف و گرسنگی نکرده نباید غذا تناول کند. اگر تشنه یا گرسنه بود نباید به یک‌باره میزان زیادی غذا بخورد یا آب بنوشد. یکی دیگر از قوانین در طب سنتی، مسئله مزاج است. هر فردی در هر سنی مزاج خاص خود را دارد و فرد هر غذایی که می‌خواهد بخورد باید ملاحظه سنش و فصلی که در آن هست را بکند.اجتناب از خوردن نان گرم و آشامیدن آب سرد بعد از آن، اجتناب از خوردن غذاهای سریع‌الهضم بعد از غذاهای دیرهضم، اجتناب از خوردن همزمان دو غذای گرم یا سرد یا لزج یا قابض یا نفاخ از جمله این قوانین است.

لطفاً مثال‌های ملموس‌تری بزنید تا متوجه این قوانین شویم.

مثلاً خوردن خربزه بعد از گوشت اشتباه است. گوشت غذایی دیرهضم است و نیاز دارد تا در دستگاه گوارش کار بیشتری روی آن انجام شود در حالی که خربزه، غذایی زودهضم است. وقتی این دو خوراکی همزمان یا پشت سر هم مصرف می‌شوند، هضم گوشت دچار مشکل می‌شود. البته خربزه با گوشت فرایندی ایجاد نمی‌کند، بلکه خربزه در دستگاه گوارش سریع‌تر هضم می‌شود در صورتی که گوشت هنوز نیاز به هضم شدن دارد. این تداخل بر دستگاه گوارش اثر منفی می‌گذارد و در صورت تکرار در درازمدت فرد را دچار عارضه می‌کند. خوردن سرکه بعد از برنج، خوردن میوه به خصوص انگور بعد از کله‌پاچه، خوردن شیر یا فراورده‌های لبنی به عنوان دسر بعد از گوشت و تخم‌مرغ، خوردن حلیم یا آش بلغور با انار، خوردن عدسی یا ماش با سرکه، خوردن خربزه با عسل، کشمش با عسل،‌ انبه با آب طالبی و … به همین علت اشتباه است. خوردن همزمان حلیم و کله‌پاچه نیز چون هر دو دیرهضم هستند یا ماست و آب‌لیمو و ماست و ماهی و حتی ترب چون سرد هستند یا تمبرهندی یا رب‌های ترش و آب انار چون هر دو ترش و قابض هستند یا سیر و پیاز چون نفاخ‌ هستند یا مصرف همزمان ادویه‌هایی مثل میخک و زنجبیل در غذا چون هر دو گرمند، توصیه نمی‌شود.

به ‌طور کلی، بر اساس آموزه‌های طب سنتی، استفاده از ادویه‌های ترکیبی درست نیست. مثلاً باقالای سرد را باید با گلپر یا حلیم گندم را با دارچین مصرف کرد و قرار نیست اگر غذایی سرد است با آن چند ادویه یا گیاه گرم مصرف شود. مصرف آب گرم با غذای شور یا مصرف آب سرد با میوه‌های دارای رطوبت بالا مثل نارنگی یا هندوانه به دلایلی که البته توضیح آن پیچیده است نیز توصیه نمی‌شود.

تمام افراد در هر سنی با هر مزاجی باید این قوانین را رعایت کنند؟

بله، البته رعایت این مسایل با پیش‌فرض سالم بودن فرد است. ممکن است به افراد بیمار یا در شرایط خاص به بعضی افراد به صورت دریافت دارو، مصرف برخی ممنوعیت‌ها، بعد از غذا توصیه شود.

مصرف آب گرم با غذای شور یا مصرف آب سرد با میوه‌های دارای رطوبت بالا مثل نارنگی یا هندوانه به دلایلی که البته توضیح آن پیچیده است نیز توصیه نمی‌شود

مثلاً افرادی که گیاه‌خوارند چون سبزی‌ها اکثراً سرد و تر هستند و مصرف آن‌ها باعث افزایش رطوبت در بدن می‌شود به عنوان ادویه برایشان استفاده از آنقوزه توصیه می‌شود چون گرمی زیاد این ادویه، رطوبت گیاهان و آسیب و عوارض مصرف آن‌ها را کمتر می‌کند.

آیا مصرف غذاهای ممنوع پشت هم یا همزمان در همان لحظه مشکل‌آفرین است یا در اثر تکرار عوارض بروز می‌کنند؟

در برخی از موارد عوارض را همان لحظه می‌بینیم مثل خوردن انگور بعد از کله‌پاچه اما به طور کلی، در افراد مستعد، عادت به مصرف این مواد در درازمدت باعث بروز بیماری می‌شود. مثلاً فردی را در نظر بگیرید که عادت دارد شام دیر می‌خورد، در وعده شام گوشت می‌خورد و قبل از خواب هم شیر یا ماست مصرف می‌کند یا مثلاً فردی که عادت دارد همراه برنج، ترشی می‌خورد، تکرار این آموزه‌های غلط در افراد مستعد از نظر مزاج و در شرایط خاص است که آسیب‌رسان می‌شود.

آیا در اثر مصرف این ممنوعه‌ها فرد دچار بیماری‌های مشخصی می‌شود؟

خیر، گاهی می‌شنویم که مصرف ماست و ماهی و ترشی به ویژه در کودکی برص می‌آورد. این موضوع اصلاً درست نیست. مصرف همزمان چند ماده غذایی سرد، اخلاط سرد و خلط سودا ایجاد می‌کند. از طرفی، یکی از مکانیسم‌های برص در طب سنتی نیز ایجاد آن به واسطه خلط سوداست اما این‌گونه نیست که حتماً به دلیل مصرف همزمان غذاهای سرد، فرد برص بگیرد. این مواد به هر حال دستگاه گوارش را دچار اختلال می‌کنند و بسیاری بیماری‌ها از همین‌جا نشأت می‌گیرند.

درمان یبوست و طب سنتی

طب سنتی علیه یبوست


مصرف خاکشیر، زیتون، کاهو، کرفس، گشنیز و عرق کاسنی با عسل در رفع یبوست موثر است.

 

 

یبوست از دیدگاه طب سنتی «ام الامراض» یا «مادر بیماری‌ها» است. به همین دلیل است که در مراجعه به مطب‌های متخصصان طب سنتی، یکی از اولین پرسش‌ها این است که «آیا شکمتان خوب کار می‌کند یا نه؟»

حتی گفته می‌شود بسیاری از بیماری‌های روانی، کج‌خلقی‌ها، عصبانیت‌ها و… نیز ریشه در یبوست دارند، بنابراین برای داشتن زندگی سالم، لازم است حتماً به درمان و پیشگیری از این بیماری بپردازیم، اما گاهی یبوست نسبت به درمان‌های معمول مقاوم است و حتی با مصرف ملین هم برطرف نمی‌شود. در این صورت چاره کار چیست؟ دراین مطلب پاسخ این پرسش را خواهید گرفت.

راهکار درمانی شماره 1: ورزش
با پیاده‌روی به جنگ یبوست بروید! یکی از دلایل اصلی ابتلا به یبوست، کم‌تحرکی و ورزش نکردن است. به گفته بوعلی سینا، اگر مداوم ورزش کنید، هیچ‌گاه دچار یبوست نخواهید شد. البته منظور ورزش‌های سنگین نیست چراکه برخی از ورزش‌ها می‌توانند باعث یبوست شوند. بهترین فعالیت‌های فیزیکی برای رفع یبوست، پیاده‌روی، دوچرخه‌سواری و حرکت‌های تقویت‌کننده عضلات شکم هستند. درواقع ورزش کردن و قرار گرفتن در هوای آزاد، نوعی ملین طبیعی محسوب می‌شود.

راهکار درمانی شماره 2: توجه به مصلحات
هر غذایی را به جایش بخورید! تغذیه نامناسب، مصرف غذاهای خشک و خوراکی‌های ناسازگار با مزاج از دیگر دلایل بروز یبوست هستند. علاوه بر این‌ها باید به مصلحات و تدابیر تعیین‌شده برای مصرف خوراکی‌ها در هر منطقه از کشور توجه کرد. مثلاً اگر مازندرانی‌ها برنج مصرف نکنند، دچار یبوست می‌شوند درحالی‌که ساکنان تهران ممکن است با خوردن برنج یبوست بگیرند یا اگر ماهی در مازندران خورده شود، مشکلی ایجاد نمی‌کند اما اگر در یزد مصرف شود، ممکن است یبوست و نفخ را به دنبال داشته باشد.

در طب سنتی، اعتقاد بر این است که مصرف بعضی خوراکی‌ها مثل بادمجان، عدس، گوشت‌های نمک‌سود شده، ماهی‌های شور، شیرینی، قهوه، شکلات، چای پررنگ، سبزی‌های تند، خوراکی‌های ترش و قابض مثل آبغوره، فست‌فودها و غذاهای آماده و همچنین آب  می‌تواند باعث یبوست شود.

 

راهکار درمانی شماره 3: اصلاح عادت‌های غذایی
هر لقمه را 30 بار بجوید! تند غذا خوردن باعث ایجاد تشنگی و یبوست می‌شود و آهسته جویدن و صرف غذا با آرامش خاطر به پیشگیری از یبوست، چاقی و کبد چرب کمک می‌کند، بنابراین بهتر است هر لقمه غذا را 30 تا 40 بار بجوید و بعد قورت دهید. این کار باعث سیری زودرس، کم شدن حجم غذای مصرفی و هضم بهتر مواد غذایی نیز می‌شود. علاوه بر این‌ها، توصیه می‌شود تا وقتی گرسنه نشده‌اید، غذا نخورید. روی هم خوردن مواد غذایی مختلف نیز باعث سوءهاضمه می‌شود.

راهکار درمانی شماره 4: دفع منظم و نوشیدن آب کافی
اجابت مزاج را به تعویق نیندازید! برای جلوگیری از بروز یبوست باید عمل تخلیه را در ساعت‌های معینی انجام دهید. خیلی از افراد این توصیه را برای کودکانشان به کار می‌برند و به آن‌ها می‌گویند صبح‌ها بعد از بیدار شدن از خواب و شب‌ها قبل از خوابیدن دستشویی بروند اما خودشان به آن عمل نمی‌کنند درحالی‌که به تعویق انداختن عمل دفع و نگه‌داشتن فضولات در بدن می‌تواند باعث یبوست و مشکل‌های متعدد شود. نوشیدن مایعات به‌اندازه کافی نیز می‌تواند به رفع یبوست کمک کند. در فصل‌های سرد هم که بلغم در بدن رسوب می‌کند، توصیه می‌شود صبح‌ها ناشتا یک استکان آب جوش بنوشید. این عمل باعث لینت مزاج می‌شود.

راهکار درمانی شماره 5: اصلاح تغذیه
در طب سنتی، اعتقاد بر این است که مصرف بعضی خوراکی‌ها مثل بادمجان، عدس، گوشت‌های نمک‌سود شده، ماهی‌های شور، شیرینی، قهوه، شکلات، چای پررنگ، سبزی‌های تند، خوراکی‌های ترش و قابض مثل آبغوره، فست‌فودها و غذاهای آماده و همچنین آب یخ می‌تواند باعث یبوست شود. در مقابل، غذاهایی مثل اسفیدباج (آبگوشت جوجه یا بزغاله و گوشت‌های راحت‌هضم همراه با سبزی‌هایی مثل اسفناج و کدو و…) طبیعت گرم و تر دارند و روده‌ها را مرطوب می‌کنند. گوشت مرغ چاق و بال جوجه یا مرغ نیز باعث لعاب‌دار شدن خوراک و نرم شدن مدفوع می‌شود؛ به‌خصوص در کسانی که سوداوی مزاج هستند. از طرفی، مصرف مرغ همراه دارچین، بادام، زیتون و کرفس، شکم پر کردن آن با سبزی‌ها و همچنین آبگوشت خروس با روغن بادام شیرین به رفع یبوست کمک می‌کند. در واقع دارچین لطیف‌کننده و مقوی معده است و نفخ را از بین می‌برد. تخم کرفس نیز جاذب از معده و دافع از روده است؛ یعنی مواد زائد را از معده به سمت روده‌ها جذب و از روده‌ها به خارج از بدن دفع می‌کند. روغن‌زیتون هم ملین است و دل‌درد را برطرف می‌کند البته به‌شرط اینکه غذا با شعله زیاد طبخ نشود و خوراک به‌خوبی جا بیفتد.

درمان یبوست با نسخه طب سنتی
* در طب سنتی خوردن یک لیوان خاکشیر هنگام صبح، مصرف یک لیوان آب کرفس با آب هویج و همچنین مصرف عرق کاسنی با عسل برای رفع یبوست توصیه می‌شود.
* همچنین مخلوطی از پودر گل سرخ با ماست بدون چربی، مصرف زیتون همراه با غذا و خوردن روزانه سبزی شوید و جعفری مفید است.
* مصرف صبحانه و شام سبک نیز به رفع یبوست کمک می‌کند.
* همچنین خوردن گیاه آلوئه ورا توصیه می‌شود چون این گیاه تقویت‌کننده معده و روده و سرشار از ویتامین A، B1، B2، B6، است. آلوئه ورا تنظیم‌کننده هضم غذا است و دفع مواد زائد از روده را آسان می‌کند.
* گشنیز نیز در رفع یبوست موثر است. این سبزی تقویت‌کننده معده و ضد باکتری معده و روده است.
* بادرنجبویه نیز از خانواده نعناع است و ویتامین‌های A، B و C دارد و تقویت‌کننده معده و روده بوده و صفرا را از بین می‌برد.
* مصرف کاهو نیز به دلیل داشتن مواد معدنی، ید و کلسیم برای رفع یبوست مفید است.
* مصرف روزانه زیتون و انجیر خشک هم توصیه می‌شود.

چرا به یبوست دچار می‌شویم؟
طب سنتی معتقد است بعد از خوردن هر وعده غذایی، باید فضولات حاصل از آن دفع شود. البته در این زمینه استثناء هم وجود دارد؛ افراد سالخورده به‌طور طبیعی فضولات دفعی‌شان کمتر است. علاوه بر دفعات اجابت مزاج، قوام مدفوع هم اهمیت دارد. مثلاً ممکن است فرد روزی 4 بار دفع داشته باشد اما اجابت مزاجش همراه با یبوست باشد و با اتمام دفع احساس سبکی نکند.
یبوست علل بسیار متعددی دارد؛ مثلاً حرارت و خشکی روده‌ها می‌تواند باعث سفت شدن مدفوع شود. بعضی افراد هم به دنبال اسهال مزمن دچار یبوست می‌شوند. مصرف داروهای مخدر، شقاق و بواسیر، انسداد در روده‌ها یا مسیر ریزش صفرا به روده، تنگی‌ها و چسبندگی‌ها، کرم‌ها و انگل‌های روده، بیماری‌های عصبی، عضلانی و روانی، تندخویی و عصبانیت، بی‌خوابی، تغذیه نامناسب و سرطان‌ها می‌توانند باعث یبوست شوند. توجه داشته باشید که اگر یبوست به روش‌های ساده درمان نشود، حتماً باید اقدام‌های تشخیصی انجام بگیرد.

حقایقی پیرامون استویا

حقایقی در مورد استویا
استویا یک ماده غذایی بی‌همتاست و ارزشمندی آن به دلیل چیزی است که ندارد؛ کالری. برخلاف سایر مواد شیرین، استویا از یک گیاه به دست می‌آید و
سؤالاتی درباره‌ی اثربخشی آن برای کمک به کاهش وزن یا به عنوان یاریگر افراد دیابتی مطرح است که در این مطلب به آن بیشتر می پردازیم.

گیاه استویا گونه‌ای از خانواده گیاهان آستراسیا (Asteraceae) محسوب می‌شود. گونه‌های مختلفی از استویا به نام برگ‌های آبنباتی، بومی نیومکزیکو، آریزونا و تگزاس هستند. اما بهترین گونه‌ی آن به نام استویا ریبادیانا (بِرتونی) است که در پاراگوئه و برزیل رشد می‌کند. در آن منطقه، صدها سال است که مردم برای شیرین کردن غذاهایشان از برگ‌های این گیاه بهره می‌برند.
مویزس سانتیاگو بِرتونی، گیاه شناسی ایتالیایی بود که شناخت و معرفی این گیاه در اواخر قرن نوزدهم به وی منسوب می‌شود. اما مردم بومی گوآرانی قرن‌هاست که از آن استفاده می‌کنند. در آن منطقه به گیاه استویا، کا-هی (یا برگ‌های شیرین) می‌گویند. در طب سنتی این منطقه، استویا به عنوان مرهم سوختگی، قولنج، مشکلات معده، و برخی اوقات به عنوان ماده ضدبارداری به کار می‌رود. حتی برای سرگرمی برگ‌های استویا را می‌جوند.
تقریباً یک دهه طول کشید تا برتونی گیاه واقعی را شناخت و در آن زمان، گیاه را نوعی گونه بسیار نادر معرفی کرد. در همان زمان، بیشتر زمین‌های کشاورزی شروع به کاشت و برداشت این گیاه کردند. به این شکل که به سرعت استویا از گیاهی وحشی و بسیار نادر به گیاهی در دسترس تبدیل شد.

جایگزین شکر
امروزه، استویا، تا حدی بازار جایگزین‌های شکر را پر کرده است. مطابق گزارش مدیریت غذا و داروی فدرال گلیکوسیدهای استویول با درجه خلوص زیاد، که همان عصاره گیاه استویا است، عموماً برای استفاده در صنایع غذایی بی‌خطر است. از سوی دیگر مدیریت غذا و دارو تصریح می‌کند که برگ استویا و عصاره‌های استویای خام بی‌خطر نیستند و برای مصرف در صنایع غذایی تأیید نشده‌اند و نباید در صنایع غذایی استفاده شوند.
اداره کشاورزی ایالات متحده آمریکا اعلام کرده که از دهه هفتاد قرن گذشته تا سال 2000، مردم آمریکا روز به روز شکر بیشتری به رژیم غذایی‌شان افزوده‌اند. این افزایش میزان مصرف، باعث روی آوری به عصاره‌های شیرین شده است. به تخمین مؤسسه پژوهشی بازار در گزارشی که ارائه داده است، بازار جایگزین‌های شکر ارزشی بالغ بر سیزده میلیارد و بیست و شش میلیون دلار در سال 2015 داشته است. همچنین این گزارش پیش بینی می‌کند که ارزش چنین بازاری تا سال 2020 به 16 میلیارد دلار برسد.
لازم به ذکر است که در سال 2000، فقط 18 درصد از بزرگسالان در ایالات متحده آمریکا، به مصرف مواد غذایی با سطح قند اندک یا بدون کالری روی آورده‌اند. مطابق گزارش مجله تغذیه بالینی آمریکا در سال 2012 امروزه، 24 درصد از بزرگسالان و 12 درصد از کودکان از جایگزین‌های شکر استفاده می‌کنند.

آیا استویا مؤثر است؟
استویا هیچ کالری‌ای ندارد و در اندازه مساوی با شکر، دویست برابر شیرین‌تر از شکر است. سایر پژوهش‌ها نشان می‌دهند که احتمالاً استویا فوایدی اضافی برای سلامتی علاوه بر طعم شیرینش دارد.
نتایج پژوهش دیگری در سال 2010 نشان داد افرادی که از استویا به جای شکر استفاده کرده بودند، دچار پرخوری نمی‌شدند. حتی بعد از مصرف غذایی که با استویا شیرین شده بود، نسبت به غذایی که با شکر شیرین شده بود، سطح قند خونشان کمتر بود. پس مصرف غذای شیرین شده با استویا منجر به سطوح پایین‌تری از انسولین نسبت به ساکاروز و آسپارتام می‌شود

مطابق مقاله منتشرشده در سال 2017 در مجله غذای دارویی، استویا قابلیت‌هایی برای درمان بیماری‌های مربوط به غدد درون ریز مانند چاقی، دیابت و فشارخون بالا دارد؛ اما پژوهش‌های بیشتری برای اثبات چنین آثار درمانی نیاز است. همچنین سایر پژوهش‌ها پیشنهاد می‌کنند که استویا به افراد مبتلا به دیابت نوع دو کمک می‌کند، اما کاترین اوبریشت، داروساز ارشد در بیمارستان عمومی ماساچوست در بوستون و یکی از مؤسسان انجمن استاندارد پژوهشی طبیعی معتقد است که پژوهش‌های بیشتری باید در این زمینه انجام شود. گروه پژوهشی وی، شواهدی را درباره‌ی اثر گیاهان و مکمل‌ها بررسی می‌کنند. از نظر میزان اثر استویا بر فشارخون بالا، درجه B به آن داده شده است. منبع شیرین بدون کالری، راه حلی روشن از نظر تئوری بر کاهش سطح قند خون محسوب می‌شود. اما پژوهش‌های اندکی هستند که نشان می‌دهند جایگزینی قند با مواد شیرین مصنوعی یا با کالری اندک ممکن است به کاهش وزن در شرایط طبیعی بیانجامد.
در پژوهشی که در سال 2004 بر روی موش‌ها انجام شد به این نتیجه دست یافتند که مصرف شیرین‌کننده‌هایی با سطح کالری کم به پرخوری انجامید که احتمالاً به دلیل ناسازگاری میان شیرینی دریافت شده و کالری مورد انتظار از شکر به وجود آمده است. نتایج حاصل از این پژوهش در مجله بین‌المللی چاقی و اختلالات متابولیکی مرتبط به چاپ رسیده است. نویسنده این پژوهش، بعداً ادعا کرد افرادی که از شیرین‌کننده‌های مصنوعی استفاده می‌کنند ممکن است با مشکلات و بیماری‌های مربوط به قند اضافی مواجه شوند که شامل سندرم متابولیکی می‌شود و می‌تواند پیش دیابت باشد.
نتایج پژوهش دیگری در سال 2010 نشان داد افرادی که از استویا به جای شکر استفاده کرده بودند، دچار پرخوری نمی‌شدند. حتی بعد از مصرف غذایی که با استویا شیرین شده بود، نسبت به غذایی که با شکر شیرین شده بود، سطح قند خونشان کمتر بود. پس مصرف غذای شیرین شده با استویا منجر به سطوح پایین‌تری از انسولین نسبت به ساکاروز و آسپارتام می‌شود.

آیا استویا مضر نیست؟
همان‌گونه که پیش‌تر هم بیان شد، سؤال درباره‌ی اینکه آیا استویا ضرری دارد یا نه بستگی به این دارد که منظور از استویا چیست؟ مدیریت غذا و داروی آمریکا هنوز هم مصرف برگ‌های استویا یا عصاره‌های خام آن را برای استفاده در صنایع غذایی تأیید نکرده است. هنوز هم مطالعاتی درباره اثرات استویا بر بیماری قلبی و سیستم عصبی در حال انجام است. البته در صنایع غذایی از ریبودیوزاید آ (Rebaudioside A) استفاده می‌شود. این ماده شیمیایی از استویا جدا شده و به محصولات غذایی افزوده می‌شود. به هر حال این ماده به معنای استفاده از استویا نیست. همچنین پژوهش‌های ممتدی بر روی ترکیب‌های شیمیایی ویژه در این گیاه برای دستیابی به این که این گیاه ایجاد جهش ژنتیکی یا سرطان می‌کند، در حال انجام است. به هر حال متخصصان توصیه می‌کنند که پیش از استفاده از این گیاه به مقدار زیاد، با پزشکتان مشورت کنید زیرا استویا با داروهای ضد قارچ، ضدالتهاب، ضدسرطان، ضدویروس، مسدودکننده‌های کانال کلسیم، داروهای ضداشتها، داروهای کاهش کلسترول، داروهای مدر، داروهای بارداری و سایر داروها تداخل دارویی دارد.

روزه و عطش

روزه و عطش: نوشیدنی‌های خوب و بد
بدن انسان از 60 تا 70 درصد و مغز به تنهایی از 70 درصد آب تشکیل شده است و 90 درصد ریه‌هایمان نیز از آب است. بنابراین کم آبی ممکن است موجب خستگی، ضعف، خواب‌آلودگی و … شود. از آنجایی که امسال نیز ماه رمضان در گرمای تابستان است بهتر است با نوشیدنی‌های خوب و بد برای رفع عطش آشنا شوید.

گرمای تابستان هر آدمی را کلافه می‌کند. این‌گونه می‌شود که عرق جاری می‌شود و بدن ما آب و املاح زیادی از دست می‌دهد. اگر این آب از دست رفته جبران نشوند خستگی، ضعف، خواب‌آلودگی و حتی مرگ فرد را تهدید می‌کند. باید بدانید که بدن از 60 تا 70 درصد و مغز به تنهایی از 70 درصد آب تشکیل شده است و 90 درصد ریه‌هایمان نیز از آب است. از آنجایی که امسال نیز ماه رمضان در گرمای تابستان است بهتر است با نوشیدنی‌های خوب و بد برای رفع عطش آشنا شوید.

آب بهترین نوشیدنی
گرچه نمی‌توان آب را بهترین ضدعطش نامید اما برای تأمین مایعات بدن لازم است. آب سلول‌های بدن را احیا و جریان خون را فعال می‌کند. البته توصیه نمی‌شود روزه‌تان را با مثلاً یک لیوان آب یخ افطار کنید و یا بین افطار مدام آب بنوشید. اما باید بدانید که بدن بیش از هر چیز دیگر به آب نیاز دارد.

تخم شربتی و خاکشیر دو یار دیرین
رقص دانه‌های تخم شربتی و خاکشیر در لیوان کریستال دل و جان را صفا می‌دهد. این دو نوشیدنی بدون تحمیل کالری (در صورتی که شکر زیادی برای تهیه شربت استفاده نکنید) نه تنها عطش را برطرف می‌کنند بلکه باک ویتامین و مواد معدنی بدن را نیز پر می‌کنند. شاید باورتان نشود که کلسیم تخم شربتی 5 تا 6 برابر بیشتر از شیر است و پتاسیم، آهن، منیزیم و زینک خوبی به بدن می‌رساند. خاکشیر نیز دوستدار دستگاه گوارش، ضدیبوست، اشتهاآور، ضدجوش، دوستدار سلامت پوست، تب بر و سرشار از ویتامین C است.

شربت عرقیجات: صفای روح
اگر برای رفع عطش سراغ نوشیدنی‌های گازدار و شیرین می‌روید سخت در اشتباهید. قند و گاز موجود در این نوشیدنی‌ها خیلی زود باعث ایجاد کرامپ معده می‌شود و عطشتان را بیشتر و بیشتر می‌کند

عرق بیدمشک، مقداری گلاب، اندکی نعنا و اگر می‌خواهید حسابی خوش به حالتان شود کمی زعفران و مقداری شکر یا نبات را مخلوط کرده و در یخچال قرار دهید تا خنک شود. این شربت علاوه بر رفع عطش اعصابتان را آرام و قلب نازنینتان را تقویت می‌کند.
بیدمشک آرام بخش و خون ساز است و گلاب مقوی قلب، افزایش دهنده میل جنسی، ضدالتهاب و تقویت کننده معده بوده و در کل حالتان را جا می‌آورد.

آب با چند برش خیار
اگر طعم آب خالی را دوست ندارید دست به کار شوید. می‌توانید به آب نصف خیار، 5 پر نعنا، یک قاشق غذاخوری آب لیموترش تازه و 2 قاشق چای‌خوری شکر افزوده و یک نوشیدنی ضدعطش، خنک و مفید میل کنید.

آب‌میوه‌ها به شرط خانگی
برای ایجاد تنوع در نوشیدنی‌های تابستانی سراغ آب‌میوه‌هایی مانند آب پرتقال یا آب هویج و غیره بروید. البته سراغ انواع خانگی و صد درصد طبیعی. خوبی آب میوه‌ها این است که منبع ویتامین هستند. اما از آنجایی که هیچ گلی بی خار نیست قند زیاد موجود در آب میوه‌ها نیز نقطه ضعف آن‌ها محسوب می‌شود. چون قند باعث عطش می‌شود بنابراین می‌توانید آب‌میوه‌تان را با اندکی آب رقیق کنید تا دلتان را نزند.

شیرکاکائو: یار ورزشکاران
اگر با وجود روزه‌داری اهل ورزش هستید از شیرکاکائو غافل نشوید چون هم‌زمان آب، پروتئین و کلسیم بدنتان را تأمین می‌کنید. حتماً از شیر کم چرب استفاده کنید که حاوی 80 تا 91 درصد آب است. از آنجایی که این نوشیدنی نیز شیرین است در مصرف آن زیاده روی نکنید.

نه بگویید به کوکاکولا و رفقا
اگر برای رفع عطش سراغ نوشیدنی‌های گازدار و شیرین می‌روید سخت در اشتباهید. قند و گاز موجود در این نوشیدنی‌ها خیلی زود باعث ایجاد کرامپ معده می‌شود و عطشتان را بیشتر و بیشتر می‌کند. این قبیل نوشیدنی‌ها علاوه بر تحمیل کالری زیاد به بدن آن را از کلسیم و دیگر مواد معدنی خالی می‌کنند.

نه بگویید به آب‌های خیلی معدنی
آب‌هایی که مواد معدنی زیادی دارند بدن را بیش از پیش خسته می‌کنند. در واقع آب‌های سرشار از مواد معدنی ارگان‌های تصفیه کننده مانند کبد و کلیه‌ها را تحریک کرده و باعث خستگی بدن می‌شوند.

نوشیدنی های در ماه مبارک رمضان

نه بگویید به چای و قهوه زیاد
چون این دو نوشیدنی ادرارآور هستند و با مصرف زیاد آن‌ها مدام باید راه دستشویی را در پیش بگیرید. کاری که در دمای بالا به نفع بدن نیست و باید تا حد امکان آب بدن را حفظ کرد. البته این اتفاق برای چای و قهوه خورهای قهار رخ می‌دهد و مصرف متعادل این دو نوشیدنی مشکلی ایجاد نمی‌کند. می‌توانید به جای چای داغ که عرقتان را در می‌آورد چای گلاسه بنوشید. برای تهیه این نوشیدنی داخل یک لیتر آب جوش یک تا دو عدد چای کیسه‌ای بیندازید و 10 دقیقه دم کنید. سپس دو قاشق شکر و مقداری آب لیمو نیز به آن اضافه کنید. چای را 6 ساعت در یخچال قرار دهید تا حسابی خنک شود. چند پر نعنا در آن انداخته و میل کنید.

نه بگویید به نوشیدنی‌های انرژی‌زا
اکثر نوشیدنی‌های انرژی‌زا حاوی کافئین هستند. در نتیجه ادرارآور بوده و آب بدن را از بین می‌برند. اگر اهل ورزش هستید و می‌خواهید از این نوشیدنی‌ها مصرف کنید حتماً به دنبال انواع کم کالری و کم قند آن‌ها باشید. البته از مصرف آب کافی در قبل، حین و بعد از ورزش نیز غافل نشوید.

نه بگویید به نوشیدنی‌های تگری
درست است که عطش و گرمی هوا باعث می‌شود دلتان برای یک لیوان آب یخ پر بزند اما حواستان باشد هر نوشیدنی تگری باعث ایجاد کرامپ معده می‌شود.

موادمغذی کاهنده ی اثرات مخرب آلودگی هوا

تاثیر آلودگی هوا روی سلامت انسان یک معضل جهانی است. هشتاد درصد جمعیت جهان در مناطقی زندگی می‌کنند که براساس شاخص کیفیت سازمان سلامت جهانی (WHO) در معرض آلودگی هستند. این آلودگی با افزایش مرگ و میرناشی از بیماری‌های قلبی عروقی و خطر بسیاری از بیماری‌های مزمن از جمله دیابت و سرطان، از طریق ایجاد استرس اکسیداتیو و مکانیسم‌های التهابی در ارتباط است.

ذرات آلوده کننده را دست کم نگیرید!

ذرات آلوده کننده هوا (Particulate Matters) ترکیبی است از ذرات بسیار ریز و قطرات مایع. این ذرات بر اثر احتراق و فعالیت موتورها ایجاد می‌شوند. بر اساس آمار سازمان سلامت جهانی، ۸۰% از مردم جهان در مناطقی زندگی می‌کنند که هوای آلوده‌ای دارد. برخی از این ذرات به قدری کوچکند که تنها با میکروسکوپ‌های الکترونی قابل تشخیص هستند. اندازه این ذرات ارتباط مستقیمی با پتانسیل آن‌ها برای آسیب رساندن به سلامت دارد. قرار گرفتن در معرض ذرات بسیار ریز مثل دود سیگار و مه (۲.۵ میکرومتر) و کوچک‌تر با نفوذ این ذرات در ریه‌ها سلامت را تهدید می‌کند.

+ ضرورت مصرف شیر غنی شده در هوای آلوده

با هر بار تنفس و وارد شدن ذرات ریز به ریه‌ها چه اتفاقی در بدن می‌افتد؟

۱.    التهاب ریه

۲.    تغییر عملکرد سیستم عصبی خودکار

۳.    وارد شدن ذرات به عروق و تاثیر بر سیستم قلبی عروقی

۴.    تنگ شدن جریان خون به مغز و ایجاد اختلال در پاسخ به نیازهای متابولیک

۵.    ضربان قلب نامنظم، کاهش جریان خون به قلب از طریق عروق کرونر و افزایش خطر حمله قلبی

۶.    ایجاد التهاب و اضطراب اکسیداتیو، ضعف عملکرد ریه‌ها، افزایش علایم بیماری‌های تنفسی مثل تحریک مسیرهای عبور و مرور هوا، سرفه یا اختلال در تنفس  و تشدید آسم

۷.    آسیب به بافت‌ها و ایجاد عفونت

۸.    تغییر جریان خونی که به قلب می‌رسد و در رگ‌های خونی جریان دارد، افزایش خطر شکل‌گیری دلمه‌های خونی و کاهش اشباع اکسیژن

۹.    سخت شدن و بسته شدن شریان‌ها و مویرگ‌هایی که باید در واکنش به محرک‌ها کاملا باز شوند

۱۰.     تنگ شدن عروق و ایجاد فشار خون
مواد مغذی که تاثیرات آلودگی هوا را از بین می‌برند کدامند؟

ویتامین B : جلوگیری از کاهش ضربان متغییر قلب که بر اثر ذرات آلوده در هوا به وجود می‌آید و تاثیر مستقیم بر سلامت دارد.
ویتامین C :جلوگیری از بالا رفتن فشار خون و بروز آسم. این ویتامین می‌تواند در کنار ویتامین E  خاصیت آنتی‌اکسیدانی دارد.
ویتامین D3 : از بالا رفات فشار خون، ضخیم شدن دیواره‌های شریانی و خطر عفونت‌های تنفسی می‌کاهد. آلودگی هوا می‌تواند سطوح ویتامین D بدن شما را پایین بیاورد
ویتامین E : در مقابل رادیکال‌های آزاد از بدن مراقبت می‌کند و نقش مهمی در فرآیند ضد التهاب، مهار تجمع پلاکت‌ها و بهبود سیستم ایمنی دارد.
اسید‌های چرب امگا-۳ : تقویت سلامت قلبی عروقی، مقابله با التهاب و پایین آوردن خطر بروز آسم

ویتامین‌ها و مکمل‌های لازم برای تازه مادران

ویتامین‌ها و مکمل‌های لازم برای تازه مادران

بعد از زایمان، معمولاً پزشکتان در صورت لزوم برای شما مکمل‌های لازم را تجویز خواهد کرد، اما به‌طورکلی توصیه می‌شود مکمل‌های ویتامین‌ و آهن دوران بارداری را هنگام شیردهی و برای سه ماه اول پس از زایمان نیز ادامه دهید. پس از آن می‌توانید با توجه به نیاز بدنتان طبق دستور پزشک، یک مولتی‌ویتامین معمولی و مکمل مواد معدنی بخورید یا همچنان ویتامین‌های دوران بارداری را مصرف کنید. برای مصرف ویتامین‌های پس از زایمان، بهتر است در اولین ملاقاتتان با پزشک پس از زایمان، این موضوع را با او مطرح کنید. این نکته را هم به یاد داشته باشید که مکمل‌ها هرگز جای یک رژیم غذایی متعادل را نمی‌گیرد. در این مطلب می‌توانید با برخی از مکمل‌های لازم در دوران پس از زایمان آشنا شوید.
در این مقاله مطالعه می‌کنید:
آهن
کلسیم
ویتامین D
اسید چرب DHA
آهن

با این وجود که مکمل نمی‌تواند جایگزین یک رژیم غذایی سالم و پر از میوه و سبزیجات شود، شاید در چند هفتۀ اول با وجود نوزاد، وقت کافی برای رسیدن مناسب به تمام نیاز‌های تغذیه‌ای خود را به دست نیاورید یا یادتان برود که برخی از مواد غذایی مناسب را بخورید، بنابراین تا سه ماه یا حتی بیشتر بعد از زایمانتان می‌توانید قرص‌های ویتامین مخصوص تازه‌مادران را مصرف کنید. این قرص‌های ویتامین معمولاً بیشتر از مولتی‌ویتامین‌های معمولی آهن دارد و این نکتۀ مهمی است، چون ممکن است ذخیرۀ آهن بدنتان بعد از بارداری و زایمان تمام یا کم شده باشد، به خصوص اگر عمل سزارین انجام داده باشید. سطح پایین آهن نیز باعث احساس خستگی و ناراحتی خواهد شد. به علاوه، آنتی‌اکسیدان‌هایی مثل ویتامین A ،C و E عملکرد کلی مغز را بهتر می‌کند.
کلسیم
اگرچه ویتامین‌های دوران بارداری یا مولتی‌ویتامین ممکن است حاوی مقدار کمی کلسیم باشد، اما اگر شما روزانه، غذاهای غنی از کلسیم مانند شیر و سایر محصولات لبنی، ماهی، غلات، حبوبات، آب‌میوه، برنج و نان را نمی‌خورید، بدنتان احتمالاً به مکمل کلسیم نیاز دارید، اما دز مناسب مکمل کلسیم باید توسط پزشکتان تعیین شود، زیرا مصرف کلسیم بیش از حد می‌تواند به سنگ کلیه، هیپرکلسمی و سندرم نارسایی کلیه منجر شود یا در جذب آهن، منیزیم، فسفر و روی در بدن تداخل ایجاد کند. پس اگر قصد دارید با اجازۀ پزشکتان مکمل کلسیم بخورید، لازم است در مورد مصرف همزمان آن با یک مکمل ویتامین D نیز مشورت کنید.
ویتامین D
این ویتامین برای رشد استخوان و سلامت کلی بدن مهم است. ویتامین D همچنین به بدن در جذب کلسیم کمک می‌کند. پژوهش‌ها نشان می‌دهد که ممکن است خطر ابتلا به پوکی استخوان، فشار خون بالا، دیابت و چندین بیماری خودایمنی را نیز کاهش دهد. قرار گرفتن در معرض نور خورشید به بدن کمک می‌کند تا ویتامین D تولید کند، اما بسیاری از زنان برای ساخت این ویتامین به اندازۀ کافی نور خورشید دریافت نمی‌کنند. کارشناسان فکر می‌کنند مقدار کم این ویتامین در مواد غذایی کافی نیست و بهترین راه برای اطمینان از این که آیا به اندازۀ کافی ویتامین D می‌خورید، این است که با تشخیص پزشکتان یک آزمایش خون بدهید و با تأیید او این مکمل را مصرف کنید.
اسید چرب DHA
DHA یک اسید چرب امگا۳ است که نه تنها برای شما مفید است، بلکه به رشد کودک نیز کمک می‌کند. میزان این اسید در شیر مادر و با رژیم غذایی شما و به ویژه خوردن ماهی در ارتباط است. همچنین تحقیقات نشان می‌دهد مادرانی که سطوح پایین‌تری از DHA دارند و همچنین غذاهای دریایی کمتری مصرف می‌کنند، بیشتر احتمال دارد به افسردگی پس از زایمان مبتلا شوند.
بنابراین اگر رژیم غذایی هفتگی شما حاوی چند وعده از ماهی‌های مناسب در دوران شیردهی نیست یا تمایلی به مصرف ماهی ندارید، شاید نیاز باشد از یک مکمل امگا۳ استفاده کنید. مکمل‌های امگا۳، اسیدهای چرب EPA و DHA را دارد و حاوی جیوه نیست. بسیاری از این مکمل‌ها حاوی روغن ماهی است، جیوه در بافت چربی ذخیره نمی‌شود، بنابراین در این روغن جیوه‌ای وجود ندارد، اما ممکن است حاوی پلی‌کلرو بی‌فنیل‌ها باشد. بنابراین برای مصرف دز مناسب این مکمل‌ها حتماً با پزشک خود مشورت کنید و بدون اجازۀ پزشک آنها را مصرف نکنید.

image_print